Η εφημερίδα «Ποντίκι» διοργάνωσε πρόσφατα έναν διαγωνισμό κόμικς με γενικό τίτλο «Ξένοι στην ίδια πόλη», κεντρική ιδέα που κάθε σχεδιαστής μπορούσε να επεξεργαστεί ελεύθερα. Δεκαεφτά από τις συμμετοχές (3 βραβεία, 3 ειδικές διακρίσεις και 11 έπαινοι) δημοσιεύτηκαν σε ειδικό συνοδευτικό ένθετο τον περασμένο μήνα.
Αυτή η αυτοβιογραφική διήγηση μιας δασκάλας σε διαπολιτισμικό σχολείο ήταν η ιστορία που μου άρεσε περισσότερο:
(3 ιδέες για ποστ, που ήταν να ανέβουν πέρσι τέτοια εποχή, αλλά τελικά δεν πραγματοποιήθηκαν)
Ένας χάρτης
Εκδήλωση-συζήτηση με προβολές στο Κάιρο. Πορεία στη Σεούλ. Διαδήλωση έξω από την ελληνική πρεσβεία στην Κόστα Ρίκα. Μια σπασμένη βιτρίνα τράπεζας στο Κολοράντο. Γκράφιτι στους δρόμους του Σαράτοφ. Κι ακόμη Περούτζια, Λυόν, Μπιλμπάο, Μπόχουμ, Ουψάλα, Μπρίστολ, Μπρατισλάβα, Ζάγκρεμπ, Ερεβάν, Σμύρνη, Ιρκούτσκ, Ουέλινγκτον, Μοντεβιδέο, Σάο Πάολο, Μόντρεαλ και άλλες 180 πόλεις, όπου πραγματοποιήθηκαν εκδηλώσεις ή ενέργειες συμπαράστασης στον ελληνικό Δεκέμβρη του 2008.
Ο Edd Baldry, κάτοικος Λονδίνου και δημιουργός κόμικς (ή όπως δηλώνει ο ίδιος "radical illustrator") βρίσκεται έξω από την ελληνική πρεσβεία στο Λονδίνο στις 8 Δεκεμβρίου του 2008 και καταγράφει σε ένα δισέλιδο τις εικόνες που είδε και τις σκέψεις του.
Κυκλοφορημένο αρχικά στην Ιαπωνία τον Μάρτιο του 2008, το πρώτο single από τον τελευταίο δίσκο των Asian Dub Foundation ("Punkara"), θεματολογικά επηρεασμένο από μυθιστόρημα του J. G. Ballard, αναφέρεται σε μια φανταστική εξέγερση των μεσοαστικών στρωμάτων. Το ύφος βρίσκεται ανάμεσα σε γιορταστικούς και υποδόρια χιουμοριστικούς τόνους.
"Burning Fence" is a Ballardian fantasy of the respectable middle classes resorting to violence. Or maybe not such a fantasy. "Riots in IKEA?" muses Chandrasonic. "It's suburban madness!"(source)
Get ready for a new kind of riot A new breed of people are on the march And they're coming - for you!
You're apprehensive about the local comprehensive And the schools that you can't get into Change your job, sell your house, pretend to get a faith Go to church and pray for a Volvo
What's the truth? It's just a new way of lying Channel switching, channel flicking, too much choice you're vegging out Don't be a loner or out on your own Get in the zone, turn up the megaphone
Climb on board the mothership revolution The true universal is the one solution How long you're gonna sit on a burning fence? Don't matter what you're for, only what you're against
They bought a dream, now they can't wake up - gonna wake you up Don't need no reason, cause the reason is reason enough They're all demanding whose side you're on, whose side I'm on How many points you need to be a true citizen
Don't wanna choose between the liar and the thief The red, the blue both pretending to be green So far from home in this home from home Get outta my way, here comes a molotov latte
Climb on board the mothership revolution The true universal is the one solution How long you're gonna sit on a burning fence? Don't matter what you're for, only what you're against
Who's gonna be the next to rise up and chant? Who's the piggy in the middle? Who's gonna be the next to rise up and chant? Keep on running, running from the middle ground Who's gonna be the next to rise up and chant? Riot start in IKEA Who's gonna be the next to rise up and chant?
Rise up In the buzzword battleground Rise Going nowhere faster now Rise up In the buzzword battleground
Climb on board the mothership revolution The true universal is the one solution How long you're gonna sit on a burning fence? Don't matter what you're for, only what you're against
- Κι ο μπαμπάς σου Ελευθερία, ποιον σκέφτεται να ψηφίσει στις επόμενες εκλογές;
- Άσε... έχει μια στενοχώρια ο καημένος.
- Α, δεν έχει αποφασίσει ακόμη;
- Ναι, έχει αποφασίσει κι έχει μια στενοχώρια ο καημένος...
- Γιατί, πιστεύει ότι ο υποψήφιος του θα χάσει;
- Όχι, πιστεύει ότι θα κερδίσει κι έχει μια στενοχώρια ο καημένος...
- Δεν καταλαβαίνω τον μπαμπά σου: ξέρει ποιον θα ψηφίσει, πιστεύει ότι αυτός θα κερδίσει και δεν είναι χαρούμενος;
- Όχι, κι έχει μια στενοχώρια ο καημένος...
- Μα γιατί; Πιστεύει ότι δε θα αφήσουν τον υποψήφιό του να κυβερνήσει;
- Μερικές φορές το σκέφτεται αυτό και τον πιάνει μια στενοχώρια τον καημένο... κάποιες άλλες φορές σκέφτεται ότι θα τον αφήσουν να κυβερνήσει και τον ξαναπιάνει μια στενοχώρια τον καημένο...
- Μα επιτέλους, αν τον προβληματίζει τόσο πολύ αυτός ο υποψήφιος, γιατί δε σκέφτεται να ψηφίσει κάποιον άλλο;
- Το σκέφτηκε... και τον έπιασε μια στενοχώρια τον καημένο...
- Επιτρέπεται εδώ να πίνεις μπύρα στον δρόμο; - Εεεε, ναι, γιατί; Στη Φινλανδία απαγορεύεται; - Ναι, όπως και κρασί και ό,τι έχει μέσα αλκοόλ - Και τι γίνεται, έρχεται η αστυνομία και σε συλλαμβάνει; - Όχι, συνήθως σου κάνει παρατήρηση και σε βάζει να τη χύσεις κάτω - ...
Στο ίντερνετ
Πέφτοντας πάνω σε άλλη μία γελοιογραφία του Quino
(κλικ για μεγέθυνση)
Η πινακίδα γράφει (σε ελεύθερη μετάφραση): «Δεν μπορείς να μαντέψεις τι απαγορεύεται»
Στην τηλεόραση
Την επόμενη της δολοφονίας του αστυνομικού, βραδινό δελτίο στο mega με: Χρυσοχοΐδη («εμείς-έχουμε-το-know-how-είμαστε-αποτελεσματικοί-αλλά-και-με-ευαισθησία-τα-πάντα-όλα»), Παναγιωτόπουλο («γουρλωτό-φρύδι-και-επικολυρικός-στόμφος») και Πρετεντέρη («είμαι-ο-Νόμος-και-η-Τάξη»). Ο διάλογος μεταφέρεται από μνήμης:
Χρυσοχοΐδης: Είχα πάει πρόσφατα στο Χαλάνδρι όπου υπάρχει ένα πολύ σύγχρονο κέντρο με όλες τις εικόνες από τις κάμερες παρακολούθησης στην Αθήνα και πιστεύω ότι πρέπει να υπάρξει η σωστή διαχείριση και έλεγχος ώστε αυτά τα ευαίσθητα δεδομένα να μη γίνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης...
Πρετεντέρης: Μα υπάρχουν τόσες χώρες που χρησιμοποιούν χωρίς προβλήματα τα συστήματα ασφάλειας, να πάρουμε παράδειγμα από αυτούς
Χρυσοχοΐδης: Μα κι εγώ είμαι υπέρ της χρήσης καμερών, δε λέω αυτό...
Πρετεντέρης: Η Αγγλία για παράδειγμα, που είναι σοβαροί άνθρωποι, γιατί δεν παίρνουμε από εκεί παράδειγμα;
Παναγιωτόπουλος: Μην ξεχνάμε όμως ότι εκεί υπήρξαν γκάφες, όπως με τον βραζιλιάνο που πυροβολήθηκε από αστυνομικούς στο λεωφορείο ή στο μετρό δε θυμάμαι, στο λεωφορείο νομίζω
Χρυσοχοΐδης, Πρετεντέρης: Στο μετρό, στο μετρό
Πρετεντέρης: Εντάξει, γκάφες και λάθη γίνονται παντού, το θέμα είναι να υπάρχει ένα σύστημα που να λειτουργεί σωστά. Λάθη γίνονται.
Τον συγγραφέα Δημήτρη Νόλλα δεν τον γνώριζα. Με ένα γρήγορο ψάξιμο στο ίντερνετ βλέπω ότι είναι βραβευμένος (Κρατικό Βραβείο Διηγήματος (1983), Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος (1993), Βραβείο Διηγήματος περιοδικού Διαβάζω (1996) κ.ά.) και πολυμεταφρασμένος (γερμανικά, αγγλικά, γαλλικά, ολλανδικά, σερβικά, τσέχικα), ενώ έχει διατελέσει και πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ). Δεν αποκλείεται υπό άλλες συνθήκες να τον μάθαινα και ενδεχομένως να τον εκτιμούσα μέσα από το έργο του.
Έμελλε όμως να τον πρωτογνωρίσω μέσα από ένα άρθρο του στην κυριακάτικη «Καθημερινή», όπου καταφέρεται εναντίον του σλαβομακεδονικού μεγαλοϊδεατισμού. Προς το τέλος του άρθρου αναφέρεται στη στάση του ΚΚΕ και της Γ’ Διεθνούς περί «ανεξάρτητης Μακεδονίας», που παρουσιάζεται περίπου σαν αρχή του κακού, αποδίδοντας στη συνέχεια τιμή στους «οπλίτες του Εθνικού Στρατού που άφησαν τα κόκαλά τους στον Γράμμο και το Βίτσι το 1948». Εντάξει, το κοινό της Καθημερινής - τουλάχιστον ως προς ένα σημαντικό κομμάτι του - είναι γνωστών πολιτικών θέσεων, όσο οξύμωρο κι αν είναι να παραγνωρίζεις τις ιστορικές συνθήκες για να αποδώσεις εύσημα πατριωτισμού σε εκείνους που είχαν κατεξοχήν συμφιλιωθεί με την ιδέα της παραχώρησης όχι μόνο της Μακεδονίας, αλλά όλης της κατεχόμενης Ελλάδας σε ιταλούς και γερμανούς κατακτητές.
Το πιο απολαυστικό κομμάτι του άρθρου όμως είναι η τελευταία παράγραφος, που παραθέτω ασχολίαστη:
«Υπ’ αυτή την έννοια δεν μπορεί να υπάρξει άλλη απάντηση σ’ αυτό το παραλήρημα από εκείνη του συνοριοφύλακα Ανθιμου, του Γέροντα συνεχιστή της μεγάλης παράδοσης, που ξεκινάει απ’ τους Σπαρτιάτες, περνάει απ’ τον τελευταίο Παλαιολόγο για να καταλήξει στον Μεταξά, και λέει σε γλώσσα ελληνική: «Αυτά που μας ζητάτε, αδέρφια, δεν είναι προσωπική μας περιουσία για να σας τα δώσουμε. Καλώς να ορίσετε, λοιπόν, να τα πάρετε». Καμιά επιθετικότητα σ’ αυτή την αντιφώνηση. Μόνον συμπάθεια και ανησυχία.»
Η απάντηση στην κρίση
Το νέο, «πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα εγχείρημα» του ΠΑΣΟΚ, όπως το διάβασα στο πρωτοσέλιδο των «Νέων», λίγες μέρες μετά το Πάσχα, όταν ήμουν ακόμη στο χωριό, απέχοντας όσο το δυνατόν από τηλεοράσεις και κομπιούτερ. Δε συνηθίζω να γελάω δυνατά μόνος μου, αλλά εκείνη τη στιγμή δεν μπόρεσα να κρατηθώ:
Εγκληματικότητα, καταστολή, ανεξαρτησία της δικαιοσύνης. Ένα επίκαιρο σκίτσο του Quino:
(κλικ για μεγεθυνση)
Στην επέτειο της 21ης Απριλίου προβλήθηκαν από ορισμένα ΜΜΕ αφιερώματα στη λογοκρισία επί χούντας. Τα θυμήθηκα χθες διαβάζοντας αυτή την είδηση από το petshopboys.co.uk:
«Ο νέος δίσκος των Pet Shop Boys “Yes” θα κυκλοφορήσει σύντομα στην Κίνα από την EMI. Το τραγούδι “Legacy” θα βρίσκεται σε instrumental μορφή, καθώς απέτυχε να πάρει την έγκριση του “Τμήματος Τύπου και Εκδόσεων”. Ορισμένοι από τους επίμαχους στίχους είναι: “Οι κυβερνήσεις πέφτουν / οι παγετώνες λιώνουν / οι τυφώνες μαίνονται”, “Η οργή παραμένει σε Ανατολή και Δύση / Η Αστυνομία αναμένει / μία σύλληψη”.» (σ.σ. το συγκεκριμένο κομμάτι γράφτηκε με αφορμή την αποχώρηση του Tony Blair από την πρωθυπουργία, το δε γενικό ύφος του δίσκου είναι ποπ και εξωστρεφές, κάποια από τα κομμάτια του προορίζονταν αρχικά για την Kylie Minogue [!])
Ξαφνικοί θόρυβοι το απόγευμα κάτω από το σπίτι. Φωνές, κρότοι, ποδοβολητά. Βγαίνω στο μπαλκόνι. Αναποδογυρισμένοι κάδοι σκουπιδιών και στο βάθος καπνοί από δακρυγόνα.
Μπαίνω ίντερνετ και βλέπω τι έχει συμβεί (1,2,3) - το συνδέω, για την ακρίβεια, με την είδηση που είχα ακούσει νωρίτερα σήμερα. Μπουλντόζες έπιασαν δουλειά από τα χαράματα στο παρκάκι Κύπρου-Πατησίων και ξερίζωσαν περισσότερα από 40 δέντρα πριν το πάρει κανείς χαμπάρι.
(Παλιότερη δορυφορική φωτογραφία από το Live Search Maps)
Ήταν γνωστό ότι είχε γίνει εδώ και καιρό συμφωνία του Δήμου Αθηναίων με εταιρεία για την κατασκευή ιδιωτικού γκαράζ (!) στον χώρο του πάρκου. Οι κάτοικοι της περιοχής αντέδρασαν άμεσα συγκεντρώνοντας πάνω από 3000 υπογραφές και με τη συμπαράσταση φορέων όπως το Δασαρχείο, σταμάτησαν τις μπουλντόζες. Το πάρκο παρέμενε εγκαταλειμμένο από τους φορείς καθαριότητας του Δήμου, με τις εγκαταστάσεις της παιδικής χαράς να μην είναι πλέον ασφαλείς για χρήση, αναγκάζοντας τους κατοίκους να προβαίνουν μόνοι τους σε δεντροφυτέυσεις και καθαρισμό, όποτε μπορούσαν. Ο Δήμος έδωσε την «τελική λύση» με τον πιο πραξικοπηματικό και ύπουλο τρόπο.
Το βράδυ που πέρασα από την περιοχή, ήταν ακόμα μαζεμένοι αρκετοί κάτοικοι με πανό, γύρω τους κλούβες και ΜΑΤ.
Από την "Κατοικία των Θεών" (εκδ. Μαμουθκομιξ), το καλύτερο ίσως τεύχος της σειράς του Αστερίξ, εξαιρετικά επίκαιρο...
Αν και υπάρχουν κάποιες σημαντικές διαφορές μεταξύ Καίσαρα - Ν. Κακλαμάνη:
- Ο Καίσαρας του Goscinny ήθελε να κάνει το δάσος πάρκο, όχι το πάρκο πάρκινγκ. - Ήταν πιο ειλικρινής στις προθέσεις του, καθώς δεν είχε δηλώσει ποτέ «θα γκρεμίσω κτίρια, για να φτιάξω πάρκα».
Σε μεγάλη ρέντα το τελευταίο διάστημα ο Γιάννης Δερμεντζόγλου. Τα σκίτσα που δημοσίευσε πρόσφατα στον Ελεύθερο Τύπο εκτός από το ότι είναι εξαιρετικά εύστοχα, έρχονται και σε αντίστιξη με το κλίμα της ίδιας της εφημερίδας, η διεύθυνση της οποίας την ίδια χρονική περίοδο απέλυσε φωτογράφο που συνέλαβε αστυνομικό με προτεταμένο όπλο σε διαδήλωση (επικαλούμενη φαιδρές προφάσεις) και αναπαρήγαγε παραποιημένο ρητό του Ισοκράτη (σε κάτι σαν ελεύθερη μετάφραση Πρετεντέρη). Επειδή από σήμερα ο γελοιογράφος βρίσκεται, σύμφωνα με την εφημερίδα, σε άδεια, ας ελπίσουμε η άδειά του αυτή να μην αποδειχτεί μόνιμη!
Να μερικά δείγματα των γελοιογραφιών του (με ένα κλικ μεγαλώνουν σε ξεχωριστή σελίδα):
.jpg)
.jpg)
