Haïti, mon pays
Wounded mother I'll never see
Ma famille set me free
Throw my ashes into the sea

Mes cousins jamais nés
Hantent les nuits de Duvalier
Rien n'arrete nos esprits
Guns can't kill what soldiers can't see

In the forest we lie hiding
Unmarked graves where flowers grow
Hear the soldiers angry yelling
In the river we will go

Tous les morts-nés forment une armée
Soon we will reclaim the earth
All the tears and all the bodies
Bring about our second birth

Haïti, never free
N'aie pas peur de sonner l'alarme
Tes enfants sont partis
In those days their blood was still warm

3 σχόλια:

Elva είπε...

Aυτο που ειναι ιδιαιτερα εκνευριστικο και στη περιπτωση της Αιτης, ειναι οτι οι δυναμεις αυτες που ειναι υπευθυνες για τη φτωχεια και την εξαθλιωση αυτου του λαου τωρα παιζουν και παλι τους..
'σωτηρες', (απο φοβο μη χασουν τα κεκτημενα....)
'Ποιος θα μας σωσει απο τους σωτηρες' ισχυει και παλι,δυστυχως..

head charge είπε...

Έλβα, δες κι αυτό το άρθρο της Guardian (αν δεν το πέτυχες κάπου ήδη).

Elva είπε...


Thanx για το πολυ καλο αρθρο του Peter Hallward, απο την Guardian. Δεν το ειχα διαβασει και εννοειται
οτι συμφωνω με ολα οσα λεει!

Καλο σου βραδυ :)